tag:blogger.com,1999:blog-16885437.comments2012-04-03T13:35:06.490+04:30یزدان‌بدhttp://www.blogger.com/profile/07446170667098063774noreply@blogger.comBlogger85125tag:blogger.com,1999:blog-16885437.post-50304206859557585642011-04-18T14:30:39.863+04:302011-04-18T14:30:39.863+04:30ثبت فتو گراف اناس در بلاد افغان کار دشواریست، لکن کاش همسفر بودیم میرزا امیر خان یزدان بد تا به پیشنهاد ما همین فتوگراف زیبا را با کادر عمودی هم می گرفتید! <br />یحتمل اینهمه کاشی فیروزه، گنبدی هم داشته و آن گنبد، آسمانی و آن آسمان، کرانه ای و آن کرانه، مرغانی و آن مرغان آشیانه ای و آن آشیانه...شیخ پشم الدینhttp://pashmedin.persianblog.irnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-16885437.post-73716367119320606112011-04-17T17:02:41.137+04:302011-04-17T17:02:41.137+04:30چرا جغرافیای هول؟؟؟omidhttp://facebook.com/omid.haqbinnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-16885437.post-39448306558122635082011-02-26T15:11:59.244+03:302011-02-26T15:11:59.244+03:30به نظرم خود این نوشته و اینجور دیدن موضوع خلاقانه‌تر از چیزی‌ است که سعی می‌کنید در مورد خلاقیتش حرف بزنید. دست مریزادAnonymousnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-16885437.post-9269093897355770272011-02-26T11:20:18.180+03:302011-02-26T11:20:18.180+03:30جل الخالق!!!شیخ پشم الدینhttp://pashmedin.persianblog.irnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-16885437.post-18389030873870853062011-01-20T04:03:24.403+03:302011-01-20T04:03:24.403+03:30ناشناس جون: نظرت چیه اصلاً همه‌ی کتاب‌ها رو آتیش بزنیم یک کلمه بگیم آدم باش! وقت بقیه‌ رو هم نگیریم؟Anonymousnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-16885437.post-37485842516105627372011-01-18T20:53:53.877+03:302011-01-18T20:53:53.877+03:30خب حالا منظور؟کل پاراگراف تو یه خط مینوشتی وقت خودتو بقیه رو نمیگرفتی امیر جانAnonymousnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-16885437.post-33268613126693904962011-01-18T11:57:27.588+03:302011-01-18T11:57:27.588+03:30جناب میرزا امیر حسین خان، در تطابق این تصویر بسیار بسیار مسحور کننده با چونین متنی که مرقوم فرموده بودید تنها می توان منفعلانه با این نتیجه منتج شد که برای برخورداری از رفتاری آوانگارد، از مستحبات نزدیک به واجب است که از قبل فنون کشتی گیری را آموخت که سخت به کار می آید!<br />الطفات نمودیم بزرگوار :-)شیخ پشم الدینhttp://pashmedin.persianblog.irnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-16885437.post-44293674484856961192011-01-17T19:19:58.463+03:302011-01-17T19:19:58.463+03:30جناب پیشرف نه پیشرفتAnonymousnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-16885437.post-28300648811769341292011-01-17T11:06:55.026+03:302011-01-17T11:06:55.026+03:30سلام آقاي يزدان بد<br />اميد كه سرحال و خوش و خرم باشيد. از مطلب اتان مثل هميشه استفاده بردم. نكته جالب و ظريفي است و نحوه ارتباط قانون فيزيكي به مسائل انساني و تفكري روشنفكري .<br />نقدي بر كتاب شب ممكن آقاي شهسواري در وبلاگ ام به آدرس زير گذاشتم اگر به آقاي شهسواري كه من دسترسي آسان به ايشان ندارم بگوييد ، ممنون مي شوم<br />http://javanrouh.blogfa.com<br />ارادتمند شما <br />رضا جوانروحAnonymousnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-16885437.post-77469198137136459682011-01-16T22:15:41.834+03:302011-01-16T22:15:41.834+03:30این الف.نون.لام چقدر زرنگه! عزیزم کل مضمون این یادداشت نمایش همین پاراگراف آخر بود که یادداشت رو با نمونه‌های دیگه متفاوت میکنه و خیلی خوب بود. من هم فکر میکنم این عکس برای این یادداشت حیف بود.Anonymousnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-16885437.post-33398140804460504072011-01-16T18:42:38.017+03:302011-01-16T18:42:38.017+03:30جمله آخر پی نوشت دقیقن توصیف خودته<br />چیز ساده رو پیچیده نشون دادن<br />که البته هنر نیست مغلطه است<br />با نظر اول موافقم گوش ها قشنگ تر از متن هستند ولی چه دلیلی داره سه تا از هفت تا گوش شکسته باشن؟<br />گوش زنانه نداشتی؟<br />امضا: الف. نون.لامAnonymousnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-16885437.post-32296385762183672332011-01-15T20:53:10.260+03:302011-01-15T20:53:10.260+03:30تیتر پسم زد.راستش متن را نخواندم.البته نتوانستم.سوادم نرسید.ماندم در عکسها.دلم می خواست سیاه و سفید باشد،با کنتراست بالا،هرکدامشان جداگانه.یک به یک اگر بودند تاثیرش بیشتر بود،جذابیتش حتی،اینطوری دوستشان نداشتم،اما فکر پشتش را دوست دارم،سوژه را،و اگر سیاه و سفید بود...اینطور حرام نکن فکرت را آنهم در چهل چراغ که مخاطب خیلی خاصی ندارد.پونهhttp://www.pabdali.blogspot.comnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-16885437.post-28236964200834604812011-01-12T17:28:43.557+03:302011-01-12T17:28:43.557+03:30خوشحالم که باز هم شروع کرده‌ای. معلوم است داری به فرم‌های جدید فکر می‌کنی. خیلی خوب بود... هر چند ساعت یکبار می‌آیم دوباره به این عکس خیره می‌شوم و نوشته‌ات را می‌خوانم... موفق باشی<br /><br />ناشناسAnonymousnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-16885437.post-22221688997155506352011-01-08T21:40:30.873+03:302011-01-08T21:40:30.873+03:30جناب میرزا امیر حسین خان، جنابعالی در دَم هرچه &quot;باید&quot; بکنید، دل مسپارید به دیر و زودِ آمد و شد، که خود نیک می دانید؛ دور چرخ گردون دوار است و چه دیر و چه زود این دو از پی هم می آیند و می روند و باز می آیند و می روند و باز...شیخ پشم الدینhttp://pashmedin.persianblog.irnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-16885437.post-3876818383511473832011-01-04T19:49:16.749+03:302011-01-04T19:49:16.749+03:30سفر به خیر محبوب من ...Anonymousnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-16885437.post-60246602958007116412011-01-04T10:51:32.988+03:302011-01-04T10:51:32.988+03:30زود رفت.شکیباnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-16885437.post-40289720570740475442010-12-31T13:29:21.086+03:302010-12-31T13:29:21.086+03:30سلام...<br />برای داستان جدیدی که این روزها نوشته ام، از شما منتقد و داستان نویس عزیز دعوت می کنم که برای قلم زدن یادداشتی قدم رنجه نمایید... <br />با تشکر <br />مصطفی مردانی <br /><br />تکه ای از داستان ... <br />یکی از ما باید زنده بماند… <br />گرد و توخالی بود؛ جسم سرد. پشت کمرم حسش می کردم. پرسیدم: «کدوم طرفی برم؟!»<br />صدایی نیامد. از چراغ رد شدم؛ قرمز بود. سرمای گرد توخالی، از پشتم افتاد. کمرم را راست کردم. نفس عمیقی کشیدم. توی آینه خودم را دید زدم. عرق کرده بودم. پیشانی ام را پاک کردم؛ با آستین مانتو. ساکت شده بود. گوشی توی جیبم لرزید. با تکان هایش لرزیدم. برگشتم. نگاهش کردم. روی صندلی عقب نبود. اولین کوچه ای که دیدم وارد شدم. کمی جلو رفتم. جایی خالی دیدم. همان جا ماشین را پارک کردم. سرم را روی فرمان گذاشتم. جیبم دوباره لرزید. تند نفس می کشیدم. سرم روی فرمان بالا و پایین می رفت. بو می دادم. عرق زیر بغلم بود. در ماشین را باز کردم؛ با دست چپم.<br />لینک داستانم در بالکن<br />http://balkon.ir/weblog/?p=147مصطفی مردانی(اختیاری)http://balkon.ir/weblog/?p=147noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-16885437.post-3869603152251009022010-12-29T05:00:05.177+03:302010-12-29T05:00:05.177+03:30You can&#39;t judge a tree by its bark.<br /> <br />-----------------------------------Anonymousnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-16885437.post-37028488071275856322010-12-28T14:59:35.913+03:302010-12-28T14:59:35.913+03:30برای بخش ادبیات مهاجرت یک لینک به شما پیشنهاد می کنم که از نظر خودم این اصطلاح بیشتر برازندهء این نویسنده است چرا که از درد و مسائل مهاجرت می نویسد و دیگران صرفاً مقیم وطن نیستند. (البته همه چیز نسبی است.)<br />http://www.chandparpouneh.blogspot.com/<br /><br />مرغ آمینAnonymousnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-16885437.post-79372487605275821922010-12-28T14:36:25.566+03:302010-12-28T14:36:25.566+03:30هرچند ما علی رغم کاستی ها که داشت این ولگردی لکن سرجمع بدمان نیامد از این مکتوب و فی المجلس نیز مبارک باد می گوییم به جناب میرزا مهدی خان ربی، اما بنگرید میرزا که کار زمانه ی قدار تا چه پایه ویران است که تبریک و شادباش یکی دوست، می شود معنای معرفت و مرام و واکنشی درخور!شیخ پشم الدینhttp://pashmedin.persianblog.irnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-16885437.post-70157998494429460622010-12-28T13:46:11.881+03:302010-12-28T13:46:11.881+03:30امیر حسین خیلی عزیزی برام ...مهدی ربیnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-16885437.post-16887617040270972622010-12-27T22:14:55.633+03:302010-12-27T22:14:55.633+03:30آفرين به امير حسين عزيز <br />كه واكنشي در خور و شايسته شيفتگان ادبيات نشان داد.<br />مي نويسي پس هستي. باقي بهانه است...ندا كاوسي فرnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-16885437.post-67656148403590390802010-12-27T17:43:33.432+03:302010-12-27T17:43:33.432+03:30سلام<br />چه‌قدر خوش‌ام آمد از اين كارتان، چه‌قدر بامعرفت هستيد آقا، دم‌تان گرم<br />هرچند من كارهاي آقاي ربي را دوست ندارم و شايد ترجيح مي‌دادم پرتره اين عنوان برگزيده را كسب مي‌كرد :)<br />براي‌تان موفقيت‌هاي بهتري را آرزو مي‌كنم به‌زوديچهار ستاره مانده به صبحhttp://fourstar.irnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-16885437.post-59031079235850996142010-12-25T23:51:04.155+03:302010-12-25T23:51:04.155+03:30« ناگهان کلاغی پیدا شد تا در برابر چشم قابیل کلاغ مرده ای را دفن نماید!»... <br />این هم از آن قِسم تحول بی مانندی ست که اگر پیش آمدش در طبیعت و روبروی دیدگان نبود، به یقین آدم ابوالبشر حیران می ماند با خویشتن خویش چه کند و این خوش احوالی، این دگردیسی و پوست انداختن را چه بنامد؟! <br />کاش دست دهد تا دیده بگشاییم میرزا.پشم الدینhttp://pashmedin.persianblog.irnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-16885437.post-76687500443790733772010-12-20T18:24:30.626+03:302010-12-20T18:24:30.626+03:30یکجور با القای عنیف و سخیف و شنیع و کفرآمیز بودن آوانگاردیسم و خط شکنی و جریان گریزی و گوشه نشینی حرف می زنید که هرکی ندونه فکر می کنه تاریخ این مملکت نداشته سرتاسر هزار هزار عبید زاکانی و ایرج میرزا و میرزاده عشقی و طنازترین پرده درانی که به هیچ مرز و قداستی پابند نبوده اند. انگار نه انگار که همین هدایت که هنوز هم که هنوزه الحمدلله کتابش قله ی ادبیات داستانی مملکت به حساب می آد بود که علویه خانم و وغ وغ ساهاب و از همه بالاتر توپ مرواری می نوشت.<br />همچون نشسته اید گوشه ی حوض برای خودتون با کباده کشی عقلانیت و میانه روی چرندیات پرت از هر پرتی نسبت به موضوع می بافید که واقعا آدم در جوابتون می مونه هاج و واج. بابا عاقل ها، دور از غرض ورزی و یکجانبه نگری و مصلحت اندیش ها، آخه دست کم ترین نشان پرت بودنتان از تمام آنچه که مردم در هرلحظه زندگی امروزشان هستند همین که مطلقا نادیده گرفته شده ید. کتاب هاتون از محدوده پل کریمخان اون ورتر نمی ره نمی دونم این همه ادا اصولش چیه دیگه؟ آقا یک جزوه هشتاد صفحه ای نوشته به اندازه نصف زندگینامه پروست و بالزاک تا حالا صحبت کرده درباره ادبیات و حواشی.<br />انقدر بطالت و بلاهت زیاد شده که وقتی کتاب هزار نسخه ای مون (خطابم فقط به شما نیست آقای بزدان بد) به چاپ دوم می رسه احساس ذوق زده گی بهمون دست می ده انگار نه انگار که با این تیراژ حداقل پنج بار این کتاب ها (جزوه های کارگاه داستان نویسی) اگر چاپ بشوند تازه می شه یک بار چاپ با معیار سال های نه خیلی دور همین ایران خودمون. برای مردم نوشتن! واقعا برای مردم می نویسید شما؟ توی این عصر سرعت و کمبود وقت سر خاراندن و هزارجور لذت جورواجور و کولاک ویدئو و سینما مردم این داستان های کلثوم ننه را می خواهند واقعا؟ که حالا با تکنیک جریان سیال کوفت و زهرمار و مونولوگ درونی نوشته شده باشه یا نه، که علم ش کنیم توی چشم بقیه مهارت های روایتی خزعبلمان را. مخاطب خاص! آره! همان مخاطب خاص بخواند این ها را بهتر است. و جالب تر اینکه با تمام این قر و قمزیل ها و اداهای تکنیکی وقتی صحبت از محدودیت زبان و بُرد روایت و سانسور پیش می آد مادر همدیگه رو به عنوان متر و ملاک مخاطب شناسی تون مثال می زنید!!!<br />چی بگم که حقیقتا تا اینجا پرم از تمام این جفنگیات، و وقتی حواشی و دعواهای چسکی این ادبیات (داستان نویسی) ریغوی ایرانی رو می خونم و می ذارم کنار هرچی که توی این صد سال تولید شده جز خنده از سر جنون واکنشی برام نمی مونه که نشون بدم.<br />خدارو شکر که یک خواننده ساده بیشتر نیستم و حداقل این فراغت رو دارم که صادقانه به بلاهت همه طرفین درگیر این زندگی تنگ و مبتذل و مصنوعی به یک اندازه بخندم. با هر مسلک و عضویت در هر فرقه ادبی که دارند<br />عصبانیم بله. ولی بگذار حداقل یکبار صدای یکی از همین هزار هزار مخاطب بالقوه ای که از خودتون نیست و با سکوت و لبخند و تمسخر از کنار کتاب هاتون می گذره به گوش تون بخوره<br /><br />(قصدم نبود اینجا کامنت بگذارم ولی به مشکل خوردن سایت ادبیات ما آوردم اینجا)مجیدnoreply@blogger.com